Een contantenloze maatschappij? He bah, nee toch!
De Consumentenbond denkt dat contant geld binnen vijf jaar verdwijnt. Consumenten betalen dan alleen nog met pin of mobiele telefoon.
Als zevenjarig jongetje raakte ik geboeid door de gierigaard Dagobert Duck. Deze stripheld ontleent zijn genot aan het bezit van cash. Waaraan hij met name een orgastisch genoegen beleeft, is het tellen van zijn contanten. Zo is het tenminste in de jaargang 1958 van de Donald Duck, die ik al een levenlang achter me aan sleep.
Dat ik destijds zelf ook een gierigaard was, bleek toen ik mijn opa op een keer hielp bij de aardappeloogst. Na afloop van de werkzaamheden kreeg ik van hem een biljet van vijfentwintig gulden (met het portret van Christiaan Huygens). Wat was ik de koning te rijk met dit biljet! Heel lang heb ik het in mijn bezit gehouden, koppig weigerend het te gebruiken om iets te kopen, wel wetend dat dat 'iets' mij niet zoveel genot zou verschaffen als het biljet zelf. O, wat hield ik ervan om naar dat prachtige papiertje te kijken en om het tussen duim en wijsvinger lekker te laten knisperen!
De Consumentenbond denkt dat contant geld binnen vijf jaar verdwijnt. Volgens mij zal het zo'n vaart niet lopen. Cash is meer dan een handig betaalmiddel; het heeft iets magisch, iets opwindends. Het aanraken en bekijken van cash is een ervaring bij uitstek. Mensen laten zich cash niet ontstelen. Alle lol zou d'r af zijn!
Toch schuiven we in de richting van een contantenloze maatschappij op. Tot vreugde van de supermarktketens, die uit veiligheidsoverwegingen vierkant voor zo'n samenleving zijn.
Overheden willen de 'cashless society' ook. In zo'n samenleving laat elke transactie digitale sporen na. Dit bevordert de controleerbaarheid, die handig is bij het heffen van belasting, het traceren van informele economie en het opsporen van criminele gelden.
Geld virtualiseert. Die ontwikkeling zouden we niet al te hard moeten toejuichen. Denk eens aan al die ouderen voor wie pinnen problematisch blijft en aan al die jongeren die maar één muisklik verwijderd zijn van een enorme schuldenlast.
En aan oom Dagobert, die in recentere jaargangen van de Donald Duck vooral in zijn geld zwemt. Oom Dagobert zou janken als de Consumentenbond gelijk kreeg. Alleen nog maar virtueel geld! Daarin is het moeilijk zwemmen.
auteur: Gerard Borst, Geldmuseum
bron: http://www.telegraaf.nl/overgeld/experts/gerardborst/5996915/__Een_conta...